Eerste uitbreiding Madurodam

Liesbeth van Kuijk. Uit: ‘Honderd jaar natuurlobby’

Maar de Bosjes kregen te maken met grotere gevaren. Ook in 1953 circuleerde een plan voor een ‘vermaakcentrum’ met onder andere een lunapark, Eiffeltoren, een Deens restaurant en een openluchttheater op een plankier over de Waterpartij: een Haagse Efteling wellicht? En in 1980 was er sprake van een sportpaleis met een 40 meter hoge skipiste bij De Bataaf. Al deze particuliere initiatieven werden door de gemeente afgewezen.
Door de wilde plannen werd de roep om bescherming steeds dringender. In de jaren tachtig werd een eerste poging gedaan het groengebied een beschermde status te bezorgen. De Wijkvereniging Van Stolkpark vroeg om een bestemmingsplan om de Bosjes te beschermen en maakte zelf alvast een ontwerp, dat in 1985 werd aangeboden.

De plannen voor uitbreiding van Madurodam in 1991 brachten het bestemmingsplan in een stroomversnelling. Madurodam wilde in de Scheveningse Bosjes 25.000 m² bomen kappen. Dit plan riep een storm van protest op. De Wijkvereniging Van Stolkpark met haar deftige heren kreeg bijval van de Gezamenlijke Scheveningse Bewoners Organisaties (GSBO) in de persoon van mevrouw Van der Toorn in vol Schevenings ornaat met een spandoek ‘Kappen met kappen’; zij had die bomen als schoolkind na de oorlog eigenhandig geplant. De Archipelbuurt was ook van de partij en natuurlijk de AVN. Marc Chavannes schreef in NRC-Handelsblad over de ‘grootheidswaanzin van de miniatuurstad’. Zelfs Koot en Bie bemoeiden zich ermee.

Drie architecten werd gevraagd een nieuw plan voor de uitbreiding te ontwerpen. Uiteindelijk werd de Haringkade versmald tot een fietspad en het benzinestation op het voorplein verdween. En er is 4200 m² aan bomen gekapt. De omvang van Madurodam en de Scheveningse Bosjes werd in 1993 vastgelegd in een bestemmingsplan van de gemeente en dat zou afdoende moeten zijn. Eigenlijk is nog het meest bijzondere van deze hele episode dat enige tijd na de goede afloop bestuursleden van de wijkvereniging door Madurodam werden uitgenodigd, om ze te bedanken dat door hun toedoen het oorspronkelijke plan niet doorging. Maar het gebied van de Scheveningse Bosjes blijft een inspiratiebron voor creatieve geesten. En keer op keer blijken de omwonenden hier geen behoefte aan te hebben: het gebied is mooi zoals het is. De AVN blijft alert.

Met dank aan de onlangs overleden Anneke Landheer-Roelants voor de informatie.