Het groene licht onder de korenmaat

Dick Ooms, Voorzitter

Maar steeds als onze maandelijkse Nieuwsbrief weer verschijnt slaat dat gevoel om. Dan sta ik er van te kijken met hoeveel onderwerpen we ons de afgelopen maand weer hebben bezig gehouden. We hebben het bestudeerd, we zijn het er soms niet mee eens, het kan anders, beter. Kortom, we hebben gedaan waarvoor we zijn opgericht: bewaken dat natuur en groen in Den Haag en de omliggende gemeenten wordt behouden of versterkt. Zo slaat mijn mening elke maand weer om: van ‘er gebeurt te veel, we zijn met te weinig, we kunnen het niet bijbenen’ naar ‘wat hebben onze portefeuillehouders toch weer veel gedaan afgelopen maand, we doen er echt toe!’ Je zou kunnen zeggen: van lichte wanhoop tot gepaste trots op de AVN.

Maar die maandelijkse gepaste trots heeft ook twee kanten. Want er bekruipt me soms ook het gevoel: als we dit maandelijkse rijtje van AVN actualiteiten nu eens zouden laten zien aan alle stadsbewoners in en rond Den Haag. Zouden er dan niet veel meer betrokken mensen zijn die vinden dat we goed bezig zijn, dat de AVN een vereniging is die het waard is om gesteund te worden, met ook nog eens een mooi blad, en dat allemaal voor zo’n lage contributie, laten we maar lid worden.

Ja, zo zou het kunnen zijn, maar daar wringt de schoen. Om het met een mooi oud spreekwoord te zeggen: “De AVN zet haar licht onder de korenmaat”: het schijnt te weinig, we zijn niet zichtbaar, we laten te weinig zien wat we doen. Die verzuchting heeft vaker in deze column gestaan.

Als reactie op het kopje ‘Handjes nodig’ kwamen we in contact met een paar enthousiaste vrijwilligers met originele ideeën om de naamsbekendheid van de AVN te vergroten, dus: “wie zijn we en wat doen we”. Van alles komt langs. We zijn dus goed op weg, al zijn we nog maar net begonnen. Meer denkers en doeners hierbij zijn dus zeer welkom.