Watergat bij Monster, nieuwe stikstofberekeningen nodig vanwege maisteelt

In de discussie over de bouw van 130 woningen in het Watergat, een braakliggend terrein in Monster, komen milieuoverwegingen en stikstofregels prominent naar voren. Het gebied ligt naast het beschermde Natura 2000-gebied Solleveld en Kapittelduinen, wat de betrokkenheid van milieuorganisaties verklaart.

Juridische Strijd

Tijdens een recente zitting bij de Raad van State heeft natuurorganisatie Natuurlijk Delfland de strenge stikstofregels aangehaald als een belangrijke reden om de bouw te stoppen. De milieuclub argumenteerde dat de stikstofuitstoot van de nieuwbouw schadelijk kan zijn voor de nabijgelegen natuur. De gemeente Westland echter, heeft deze zorgen afgedaan als ongegrond en stelt dat de vergunning voor de bouw in overeenstemming is met de geldende stikstofregels. De gemeentelijke advocaat legt uit dat de stikstofemissies van de nieuwbouw gelijk zijn aan de uitstoot van de gesloopte kassen en dat de zogenaamde interne salderingsregeling deze verrekening van stikstofdepositie toestaat. Er is dan weliswaar géén sprake van vermindering van de stikstofdepositie op Natura2000-gebied Solleveld en Kapittelduinen.

Tegenstrijdige Informatie

Desondanks zijn er tegenargumenten gepresenteerd door jurist Valentijn Wösten. Hij stelt dat de stikstofuitstoot van de voormalige kassen niet langer als referentiepunt kan worden gebruikt, omdat de laatste agrarische activiteit op het terrein bestond uit de teelt van maïs. Dit zou betekenen dat er bij de vergelijking aanzienlijk minder stikstof intern gesaldeerd  kan worden dan door de gemeente wordt gesuggereerd.

Het ontwikkelingsbedrijf Westlandse Zoom (OBWZ) heeft echter de teelt van maïs op het terrein stellig ontkend, ondanks het bewijs dat door omwonenden is aangeleverd. Dit omvat documenten van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en foto’s van de maïsplantages, die duidelijk aantonen dat er in het verleden maïs is geteeld op de betrokken percelen.

Bewijsmateriaal en Toekomstige Acties

Om de claims te staven, zijn diverse foto’s en een YouTube-video gepresenteerd die de maïsteelt in de duinvallei Watergat documenteren. De beelden, die variëren van oogsten tot de groei van maïs, tonen aan dat het terrein in het verleden werd gebruikt voor landbouwdoeleinden. Een rapport van Apollon Milieu ondersteunt ook het argument dat de percelen ten tijde van het besluit als landbouwgrond waren geregistreerd, wat impliceert dat de stikstofuitstoot aanzienlijk anders kan zijn dan de gemeente beweert.

Met deze argumenten hoopt Natuurlijk Delfland de Raad van State te overtuigen om de vergunning voor de woningbouw pal naast een Natura 2000-gebied te heroverwegen.